Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!

otwarteserca


Otwarte Serca - grudzień 2017

Dziecino święta, czemu drżysz i z taką trwogą patrzysz się,
czy już przed sobą widzisz krzyż, na purpurowym nieba tle...

 

      Drodzy Parafianie
      Bóg pragnie spotkania z każdym z nas tak bardzo, że stał się małym i słabym dzieckiem, aby już żaden człowiek nie czuł się wobec Niego onieśmielony, za mały albo za słaby. Stał się bezbronny, aby już nikt nie mógł się bać. Stał się biedny, aby nikogo nie odstraszać swym bogactwem. Miłość, która przychodzi na świat pragnie rodzić się w naszych sercach, wypełniać nas i przemieniać. Poprzez swoje narodzenie Bóg pragnie rozświetlać nasze myśli, krzepić naszą słabą wolę. Chce ukazywać nam drogę miłości w świecie, który tak często o niej zapomina.
      Z okazji świąt Bożego Narodzenia, życzę nieustannego otwierania się na przychodzącego Jezusa Chrystusa, który pragnie królować w sercu każdego człowieka. Dla Jezusa bowiem nie ma granic, nie ma rzeczy niemożliwych. Niech radość i łaska Bożej Dzieciny opromieni każdy Wasz trud i cierpienie, prowadząc do nieskończonej radości w objęciach Ojca. Niech nie zabraknie miejsca w Waszych sercach dla Bożej Rodzicielki, za sprawą której Syn Boży przybrał naturę cielesną i jest obecny pośród nas. Życzeniami i modlitwą ogarniam także wszystkich chorych, zwłaszcza znajdujących się w naszych Hospicjach. Moją modlitwę przy żłóbku Bożej Dzieciny, ofiaruję za śp. ks. prałata Michała Józefczyka - mojego poprzednika, niech Pan da mu radość chwały nieba.
      Pozostając z opłatkiem w ręku, gorąco dziękuję moim współpracownikom Kapłanom i osobom świeckim, Siostrom zakonnym i wszystkim Parafianom za wszelką życzliwość oraz zapewniam o modlitewnej pamięci.

      Ks. Jan Biedroń


Czas oczekiwania na Boże Narodzenie

      Drodzy Bracia Kapłani posługujący we wspólnocie parafialnej,
      Siostry Zakonne i Osoby życia konsekrowanego,
      Umiłowani Siostry i Bracia - Parafianie
      i wszyscy świętujący z nami w tym roku Uroczystość Narodzenia Pańskiego
      W pierwszą niedzielę Adwentu 2017 r. wszedł w życie nowy Program duszpasterski dla Kościoła katolickiego w Polsce pod hasłem „Duch, który umacnia miłość”. Posłuszni natchnieniom Ducha Świętego chcemy usłyszeć, co Bóg mówi do nas. A On przypomina: „Słowo stało się Ciałem i zamieszkało między nami”. Boże Narodzenie to jedno z najważniejszych i najpiękniejszych świąt. Nawet agnostycy czy ludzie niewierzący obchodzą je z mniejszym lub większym zapałem. Boże Narodzenie nie jest także tylko wydarzeniem historycznym. Ono bowiem wciąż się dokonuje, kiedy człowiek widzi w Dzieciątku Jezus nie piękną ideę, ale osobowego Boga przychodzącego „do swoich” (por. J 1,11) z nadzieją na zamieszkanie w ich umysłach i sercach. Święta Bożego Narodzenia nazywamy świętami rodzinnymi, a zatem związanymi z naszym domem. W kontekście świąt Bożego Narodzenia i zbliżającego się Nowego Roku chciałbym Wasze spojrzenie skierować również na ten dom, któremu na imię Kościół. Bóg stał się człowiekiem, aby zaprosić nas do domu Bożego, którego znakiem i zapowiedzią jest właśnie Kościół. Trwajcie więc z wdzięcznością w tym domu, w którym wychowaliście się, w którym nauczyliście się modlitwy, w którym możecie słuchać Bożego słowa i spotykać się z Chrystusem w sakramentach świętych, w którym możecie okazywać miłość samemu Bogu poprzez dobro świadczone drugiemu człowiekowi. Wdzięczną pamięcią i modlitwą obejmujcie wszystkich, którzy pomogli i nadal pomagają Wam przyjąć łaskę wiary i dar życia we wspólnocie Kościoła. Niech Cud Bożego przyjścia do człowieka, przeżywany we wspólnocie Kościoła powtarza się przez Was i w Was codziennie.


Otwarte Serca - listopad '2017

Kościół pielgrzymujący ku wieczności...

     W Uroczystość Wszystkich Świętych Kościół pielgrzymujący na ziemi kieruje wzrok ku niebu, ku ogromnej rzeszy mężczyzn i kobiet, którym Bóg dał udział w swojej świętości. Wszyscy Święci to nie tylko ci, których świętość została dostrzeżona i utrwalona, wyniesiona na ołtarze. Ale to także ci, których imiona zna tylko Bóg, a którzy osiągnęli stan wiecznej szczęśliwości. Dostąpili zbawienia, jaśnieją w Jego wiecznym Królestwie, „w świętym mieście, niebieskim Jeruzalem”, ogarnęła ich zbawienna Miłość Boga - Przedwiecznego Ojca. Wspominając wielkich ludzi Kościoła, Świętych którzy nas poprzedzili do wiecznej Ojczyzny, pochylamy się także nad grobami naszych Przodków i tych, z których losem związani jesteśmy przez ofiarę ich życia dla Ojczyzny, dla Kościoła, dla rodziny, dla wspólnego dziedzictwa.
     Dzień Wszystkich Świętych przypomina, że Kościół każdemu pokoleniu głosi prawdę o tym, że Bóg jest Miłością, że jest Ojcem sprawiedliwym i wiernym. Kościół naucza, jak odnaleźć tę dobrą drogę, która prowadzi ku zbawieniu. Przykład świętych wskazuje, jak odpowiedzieć na tę Bożą miłość, której adresatem jest każdy człowiek. Święci - to ludzie Ośmiu Błogosławieństw! Święty Mateusz zapisał słowa kazania Chrystusa - Kazania na Górze. Zamknął i wyraził w nim Zbawiciel kodeks moralności chrześcijańskiej - drogę Ośmiu Błogosławieństw, drogę pokoju, miłości, sprawiedliwości. Błogosławiony w języku greckim oznacza szczęśliwy. Błogosławieństwa są odpowiedzią na naturalne pragnienie szczęścia człowieka. Opisują w zwięzły sposób to wszystko, do czego jesteśmy wezwani, aby dzielić szczęście samego Boga. Są wypróbowanymi drogowskazami w drodze do świętości. „Cieszcie się i radujcie, albowiem wielka jest wasza nagroda w niebie” (Mt 5, 12). Kościół skupia swoją uwagę na ludziach, którzy przez swoje życie szli drogą ośmiu błogosławieństw, starali się naśladować Chrystusa, otwierali serca na światło Jego Ewangelii. Błogosławieństwa są skierowane do wszystkich wierzących. Obiecują szczęście i zbawienie ubogim w duchu, tym, którzy się smucą, cichym, miłosiernym, czystym sercem, wprowadzającym pokój, prześladowanym. Domagają się, abyśmy w ziemskim pielgrzymowaniu, mimo utrudzeń i obciążeń, z wiarą i miłością dążyli do świętości. Świętość rodziła się w łagrach, miejscach kaźni. „Nie bójcie się tych, którzy zabijają ciało lecz duszy zabić nie mogą” (Mt 10, 28). Błogosławieństwa wyrażają postawę całkowitego zawierzenia Bogu. Błogosławiony to ten, który nie zadawala się dobrami doczesnymi i pociechą z rzeczy tego świata, ale swoją ostateczną nadzieję złożył ponad dobrami tego świata.
     Dzień Wszystkich Świętych jest nam bardzo potrzebny do tego, abyśmy zastanowili się nad sensem naszego życia. Abyśmy nie zadawalali się letnim przestrzeganiem Dekalogu i przykazań kościelnych. Udział w życiu Boga, który nie jest wynikiem naszego wysiłku, ale Jego darmowym darem, jest jedynym szczęściem, które może w pełni zaspokoić serce człowieka. Szczęście to przyjmujemy poprzez przyjęcie Chrystusa do naszego życia i życie zgodne z duchem Ewangelii. W Dniu Wszystkich Świętych odwiedzamy cmentarze, na których płoną miliony zniczy. Przyjdą na nie ludzie, aby się modlić, wspominać, dziękować, tym, co nas wyprzedzili na drodze ku wieczności - naszym bliskim, rodzicom, krewnym. Dziękować za to, że byli wśród nas, dziękować za to, co nam ofiarowali: swoją miłość, przyjaźń, pomoc. Przynosimy naszą modlitwę i prosimy o pomoc, bo wierzymy w Świętych Obcowanie! W Uroczystość Wszystkich Świętych mamy kierować nasze oczy ku niebu, tam, gdzie oczekuje na nas wspólnota zbawionych. Dzień ten przypomina nam o Świętych Obcowaniu - wspólnocie wiary, nadziei i miłości, której śmierć nie potrafi rozwiązać. Wstawiennictwo świętych wyprasza nam żyjącym łaski potrzebne na drogę przez życie, której cel stanowi zbawienie. Przyzywamy ich, aby w tajemnicy świętych obcowania orędowali za nami u Boga.
     Niech ten Dzień, Uroczystość Wszystkich Świętych, przypomina każdemu z nas, że u kresu ziemskiej wędrówki nie ogarnie nas porażająca ciemność. Staniemy twarzą w twarz wobec Przedwiecznej Bożej Miłości, ogarnie nas rzeczywistość światłości wiekuistej. Bóg zaprosi nas do Domu Wieczności, w którym jest mieszkań wiele. „Cieszcie się i radujcie, albowiem wielka jest wasza nagroda w niebie” (Mt 5,12).
     Listopad to szczególny czas modlitw za zmarłych, i zyskiwania odpustów. Należy nawiedzić pobożnie cmentarz i modlić się za dusze zmarłych, przy zachowaniu stałych warunków odpustu: stanu łaski uświęcającej, przyjętej w danym dniu Komunii św., wolności od przywiązania do grzechu i modlitwy w intencjach Ojca Świętego. W samym dniu 2 listopada, jak i we wszystkie dni oktawy - przy zachowaniu tych samych warunków - również można uzyskać odpust za zmarłych związany z nawiedzeniem i modlitwą w kościele lub kaplicy.

W Kaplicy Wszystkich Świętych na cmentarzu w Sobowie: 
» 1 listopada Msze św. o godz. 10:00 odpustowa i o 14:00 za wszystkich wiernych zmarłych z procesją.
» 2 listopada we wspomnienie Wszystkich Wiernych Zmarłych Msza św. o godz. 17:00, a po niej procesja po cmentarzu.
» od 3 listopada do 8 listopada w dni powszednie o godz. 11:00, w sobotę 4 listopada o godz. 14:00 w niedzielę 5 listopada o godz. 14:00.

W kościele modlitwa wypominkowa (»»» grafik «««):
» w dni powszednie o godz. 18:00 Msza św., a po niej różaniec, zaś w niedziele Msza św. o 15:00 i różaniec.
» w ostatni piątek każdego miesiąca o godz. 17:30 w górnym kościele są nieszpory za zmarłych, zaś o godz. 18:00 Msza św. Polecamy w tej modlitwie zmarłych parafian, którzy od 1979 roku w danym miesiącu odchodzili od nas. Wyczytujemy ich imiona i nazwiska i wołamy o Boże Miłosierdzie dla nich.
» w każdym dniu roku przy wejściu do Kaplicy Wieczystej Adoracji - po prawej stronie drzwi są przypomniane imiona i nazwiska tych, których rocznicę śmierci w danym dniu obchodzimy.


Parafialne Misje Święte '2017

Z Maryją Drogą Miłosierdzia

Parafialne Misje Święte, 7 - 13 października 2017 r.

ospms

     Drodzy Parafianie,
     Ukochani Bracia i Siostry,

     Nadchodzi czas, kiedy nasza parafia przeżywać będzie dni swojego odrodzenia podczas Misji św. Jest to czas szczególny, czas łaski Bożej, czas Chrystusowego przejścia przez parafię, wejścia w Wasze domy i serca. Dlatego pragnę zaprosić Was do czynnego udziału w Misjach świętych które rozpoczną się 7 października we wspomnienie Najświętszej Maryi Panny Różańcowej, a zakończą 13 października we wspomnienie bł. Honorata Koźmińskiego.

     Czym są Misje święte? 
     Misje święte - to poselstwo kapłanów, którzy w imieniu Boga przychodzą do parafii, aby wszystkim ludziom głosić nieskończone miłosierdzie Boże i nieść pokój ludziom dobrej woli. Ci wysłannicy Boga mają przez modlitwę i pokutę, przez słuchanie spowiedzi odrodzić na duszy całą parafię i zanieść życie nadprzyrodzone do najdalszych jej zakątków. Misje święte to czas łaski. Podczas Misji niebo otwiera się nad parafią i miłosierdzie Boże spływa na dusze ludzkie, aby umocnić w nich wiarę, obudzić ufność, rozpalić miłość.

     Dla kogo są misje święte?
     Najpierw dla katolików wiernych Bogu i Kościołowi, aby jeszcze bardziej przejęli się miłością ku Ojcu Niebieskiemu. „Kto sprawiedliwy, niech będzie jeszcze sprawiedliwszy, a kto święty niech się stanie jeszcze świętszy” (Ap 22,1).
     Następnie dla oziębłych, żeby się poprawili z niedbalstwa. Pan mówi: „Znam twoje czyny, że ani zimny, ani gorący nie jesteś… Bądź więc gorliwy i nawróć się!” (Ap 3,15a. 19b). Wreszcie dla tych, którzy zapomnieli już drogi do Kościoła. Pan mówi: „Ja nie pragnę śmierci występnego, ale jedynie tego, aby występny zawrócił ze swej drogi i żył” (Ez 33, 11b). Najwięksi grzesznicy mogą liczyć na Miłosierdzie Boże, bo nie ma grzechu, który by nie mógł być odpuszczony na Misjach. Prorok Pański mówi: „Choćby wasze grzechy były jak szkarłat, jak śnieg wybieleją” (Iz 1, 18b).
     Słowem Misje święte są dla wszystkich - kto choć trochę czuje się odpowiedzialny za swoją duszę nieśmiertelną, ten może i powinien z Misji skorzystać.

     Czy znajdę czas na udział w Misjach świętych?
     Pomyśl! A może i umrzeć nie będziesz miał czasu? Kiedyś śmierć zapuka także do Twoich drzwi i nie pomogą wymówki: czasu nie ma… Wtedy trzeba iść! trzeba stanąć przed Bogiem. Z czym pójdziesz? Jaka będzie Twoja śmierć, jeżeli teraz zmarnujesz łaskę Misji świętych? Może za kilka tygodni, lat a może kto wie? za kilka dni czas przestanie dla  Ciebie istnieć, bo zacznie się Twoja wieczność. Rozważ to dobrze!

     Co więc robić?
     Podczas Misji świętych Jezus staje u drzwi serca Twego i puka. Otwórz Mu! podziękuj Mu, że chce zbliżyć się do Ciebie i Twoich krewnych, proś Go o dalszą opiekę. Jezus skarżył się do Apostołów: „Do tej pory o nic nie prosiliście w imię moje. Proście a otrzymacie, aby radość Wasza była pełna”( J 16, 24). Proś więc Ojca Niebieskiego, przez zasługi Jezusa Chrystusa o dobre natchnienie, o skruchę, o szczerość na spowiedzi świętej, o poprawę życia. Zerwij ze złem! Dzisiaj jeszcze pogódź się z tymi, którym wyrządziłeś przykrość. „Nie grzeszcie, niech nad waszym gniewem nie zachodzi słońce” (Ef 4,26). Napraw krzywdę ile tylko możesz, zaprzestań odwiedzania osób, które są dla Ciebie okazją do grzechu. „Jeśli więc prawe oko jest Ci powodem do grzechu, wyłup je i odrzuć od siebie. Lepiej bowiem jest dla Ciebie, gdy zginie jeden z Twoich członków niż żeby całe Twoje ciało miało być wrzucone do piekła. I jeśli Twoja prawa ręka jest Ci powodem do grzechu, odetnij ją i odrzuć od siebie. Lepiej jest bowiem dla Ciebie, gdy zginie jeden z Twoich członków, niż żeby całe Twoje ciało miało iść do piekła” (Mt 5,29-30).
     Zachęć krewnych i przyjaciół żeby z Misji świętych skorzystali. Bóg hojnie wynagrodzi Ci tę gorliwość o zbawienie bliźnich: „Kto pozyska duszę brata swego, ten własną duszę zbawi”.
     Pokutuj! Wstrzymaj się na czas Misji świętych od rozrywek, zadaj sobie umartwienie w posiłku, napoju, ciekawości, niecierpliwości. Pokutuj za tych, którzy pokutować już nie potrafią, bo uwikłali się w rozmaite nałogi.

     Bracia i siostry,
     Nasz Pan pragnie Was obdarzyć Miłosierdziem Bożym przez pojednanie z Ojcem i braćmi, aby zbawienie stało się waszym udziałem. Dlatego na ten czas działania Bożego niech Wam Bóg błogosławi, Matka Boża niech wyprasza potrzebne łaski oraz ma w opiece Wasze Rodziny. „Nie zamykajmy serc, zbawienia nadszedł czas, bo Chrystus puka dziś może ostatni raz".

Tarnobrzeg 29.09.2017 roku
w Święto Św. Archaniołów Michała, Gabriela i Rafała


     Z Maryją Drogą Miłosierdzia

     Tych którzy wierzą wzywamy do modlitwy i postu a także do apostolskiego działania w rodzinach, wśród sąsiadów i znajomych. Nie bójcie się głosić Tego, w którym jest nasze życie!
     Wzywamy chorych i cierpiących! Otoczcie waszą ofiarą wszystkich, którzy w naszej parafii oczekują przebaczenia.
     Wzywamy czcicieli Matki Bożej Różańcowej! Łańcuchem różańca zwiążcie parafię by bardziej wchodziła na drogę braterstwa w Chrystusie.
     Wzywamy rodziców! Postawcie Chrystusa na pierwszym miejscu w swych rodzinach, bo „cóż pomoże człowiekowi choćby cały świat zyskał a wiarę utracił”?
     Wzywamy dzieci i młodzież! Niech w waszych sercach nie zgaśnie wiara, ale swym rodzicom i kolegom przypominajcie o Chrystusie, bo na Nim jak na skale możecie zbudować prawdziwe szczęście i pewnie oprzeć swoje życie.
     W Matczyne ręce Tej która uwierzyła słowu Boga i modli się za nami grzesznymi, abyśmy nigdy nie wzgardzili tą miłością która objawiła się na krzyżu i w Zmartwychwstaniu składamy nasze misje, parafię i tych wszystkich którzy ją tworzą.
     Wspólnie kroczymy drogą odnowy parafialnej z pragnieniem zbudowania prawdziwej wspólnoty wiary, braterstwa i miłości.
     Chcąc to osiągnąć, musimy przezwyciężyć anonimowość, która uniemożliwia nam wzajemne poznanie się i zbliżenie. Parafia jest podzielona na rejony i podrejony, zaś w każdej klatce blokowej jest posłaniec, który przy okazji świąt i ważniejszych wydarzeń parafialnych dostarcza informacje w postaci listu. Są to zaproszenia do wspólnej modlimy, a także świadectwa parafian o przeżytych doświadczeniach, które zamieszczane są w kolejnych numerach listu.
     W związku z tym prosimy o dzielenie się swoimi uwagami, spostrzeżeniami i przeżyciami - z posłańcami, rejonowymi, podrejonowymi lub bezpośrednio przekazywać informacje do sekretariatu parafii.
     Prosimy o życzliwość i wyrozumiałość, a jednocześnie o prawdziwą współpracę.


Otwarte Serca - kwiecień 2017

Niech wybrzmi w naszych sercach potężne Alleluja.
Niebo i Ziemia radują się Zmartwychwstaniem Jezusa Chrystusa.
Piekło jest pokonane.

 

zmartwychwstanie

     Czcigodni Bracia Kapłani, Siostry Zakonne
     Osoby Życia konsekrowanego,
     Siostry i Bracia Tworzący Wspólnotę Parafialną 

     Święty Paweł, Apostoł Chrystusa Zmartwychwstałego, zachęca nas, abyśmy szukali tego, co w górze, czyli przestrzeni życia duchowego (Kol 3,3). Kościół przez tajemnicę Paschy Pana prowadzi nas ku porankowi Wielkiej Nocy i z radością głosi Orędzie Zmartwychwstania. Zaprasza do przyjęcia prawdy, że Jezus żyje i jako żyjący idzie przed nami.
     Niech Zmartwychwstały Jezus Chrystus, nasze Życie i nasza Nadzieja, zawsze wiedzie nas na szczyty naszej życiowej wspinaczki.
   Życzę nowych sił i natchnień od Zmartwychwstałego Chrystusa, Zwycięzcy Grzechu i Śmierci, abyśmy umocnieni Jego miłością i łaską potrafili rozniecać płomień szczerej i głębokiej wiary w sercach naszych bliźnich, i jak najwięcej z nich doprowadzić na spotkanie z Nim. Niech zmartwychwstały Chrystus umacnia wszystkich na drogach świętości, a zmarłych pośród których żywo wspominamy pierwszego proboszcza serbinowskiej parafii księdza Michała Józefczyka, niech przyjmie do Królestwa Chwały.
     Chrystus Zmartwychwstał - Prawdziwie Zmartwychwstał! Alleluja!

Ks. Jan Biedroń


«««««« ŚWIĄTECZNE KALENDARIUM »»»»»»

10.04.2017 - Wielki Poniedziałek. Parafialna Spowiedź Wielkanocna. Od 9:00 do 12:00 oraz od 14:00 do 18:00. O 10:30 część bolesna różańca. O 15:30 nabożeństwo do Bożego Miłosierdzia. Od 13:00 świąteczne odwiedziny chorych.

11.04.2017 - Wielki Wtorek.

13.04.2017 - Wielki Czwartek. O 18:00 Msza św. Wieczerzy Pańskiej i Adoracja w Ciemnicy. W tym dniu nie ma innej Mszy św. z wyjątkiem Katedry, gdzie Ks. Biskup celebruje Eucharystię z kapłanami diecezji i poświęca oleje. Początek adoracji.

14.04.2017 - Wielki Piątek. O 12:00 Droga Krzyżowa młodzieży w parku dzikowskim. O 15:00 Droga krzyżowa w kościele dla wszystkich. O 18:00 Liturgia Męki Pańskiej, przeniesienie Pana Jezusa do Kaplicy Grobu i adoracja aż do Rezurekcji. W tym dniu obowiązuje post ścisły.

15.04.2017 - Wielka Sobota. Poświęcenie Pokarmów w dolnym kościele od 9:00-12:00 co 20 minut, od 12:30-15:00 co pół godziny. O 19:00 poświęcenie ognia i Liturgia Wigilii Paschalnej. W Wigilię Paschalną w Wielką Sobotę przynieśmy świece, by uroczyście odnowić przyrzeczenia chrzcielne.

16.04.2017 - Uroczystość Zmartwychwstania Pańskiego. O 6:00 Rezurekcja - początek przy grobie pańskim. Następne Msze św. jak w niedziele począwszy od 8:30. O 15:00 na rynku miasta Koronka do Bożego Miłosierdzia i Taniec Uwielbienia - zapraszamy młodzież i wszystkich.


«««««« SŁUDZY PANA - KAPŁANI »»»»»»

     Eucharystia i kapłaństwo są nierozerwalnie złączone. Dlatego to właśnie dziś w Wielki Czwartek pragniemy Jezusowi Dobremu Pasterzowi przedstawić tę intencję pełną troski o kapłańską świętość. Kapłan jest dla Kościoła, ale jest także z Kościoła i w Kościele, dlatego powinien uosabiać duchowość chrześcijańską, ubogaconą o specyficzny rys duchowości kapłańskiej. Kapłaństwo należy widzieć w relacji do Chrystusa, Boga Ojca, (Trójcy Świętej) i Kościoła Chrystusowego. Misja Chrystusa pochodzi od Boga Ojca. Przez Chrystusa działa moc Boża, On głosi orędzie, które otrzymał od Ojca i jest posłany by spełnić powierzone od Ojca zadanie - ma wszystko od Ojca. Jego nauka nie jest Jego, gdyż On sam należy do Ojca. Całe Jego istnienie pochodzi od Ojca i ku Ojcu jest skierowane. „Ja i Ojciec jedno jesteśmy” (J 15,5). 

     W Nowym Testamencie Jezus udzielił swej mocy Apostołom, tak by Jego posługa była kontynuowana. „Kto was przyjmuje, Mnie przyjmuje” (Dz 10,40). „Jak mnie posłał Ojciec, tak i Ja was posyłam” (J 20,21). Z powyższego tekstu wynika, że „Syn nie może niczego czynić sam ze siebie” (J 4,19.30), ale On - Syn Boży również powiedział do Apostołów „Beze Mnie nic nie możecie uczynić” (J 15,5). Apostołowie własnymi siłami, sami od siebie niczego nie mogą uczynić. Sami od siebie nie mogą powiedzieć „Odpuszczam ci twoje grzechy”, „Przyjmij Ducha Świętego”, „To jest Ciało Moje”.

     Nic z tego, co czynią nie dokonuje się ich własną mocą. Tu rodzi się sakrament kapłaństwa, który polega na tym, że kapłan spełnia swoją misję, nie dlatego, że ma ku temu szczególne, wrodzone zdolności, lub że sprawia mu to przyjemność albo przynosi zysk. Przeciwnie, kto przyjmuje sakrament kapłaństwa zostaje posłany, by dawał to, czego od siebie dać nie może, aby działał w osobie kogoś innego i był jego żywym narzędziem. Posłannictwo można przyjąć tylko od posyłającego - Chrystusa w Jego sakramencie. Mocą tego sakramentu człowiek staje się dla świata głosem Chrystusa i Jego narzędziem. Ta nowa misja ma naturę sakramentalną. Święty Jan Paweł II w listach do kapłanów na Wielki Czwartek, tak ukazuje duchowość kapłana: 

Kapłan ma udział w tajemnicy kapłaństwa Chrystusa
Kapłan ma udział w tajemnicy odkupienia
Kapłaństwo ma wymiar służebny
Kapłaństwo jest zakorzenione w Eucharystii
Kapłan ma udział w tajemnicy jednania ludzi z Bogiem
Kapłan jest przyjacielem Chrystusa
Kapłan jest Pasterzem
Wartość celibatu kapłańskiego jest niepowtarzalna
Kapłan jest mężem modlitwy
Maryja jest Matką kapłanów
Wielki Czwartek w szczególny sposób pamiętajmy o modlitwie w intencji wszystkich kapłanów.


«««««« MIEJSCE I ZADANIA ŚWIECKICH W KOŚCIELE »»»»»»

     Pod nazwą świeckich rozumie się wszystkich wiernych chrześcijan, którzy:
» nie są członkami stanu kapłańskiego i stanu zakonnego prawnie ustanowionego w Kościele
» jako lud Boży uczestniczą w kapłańskim, prorockim i królewskim urzędzie Jezusa Chrystusa
» pośród spraw i obowiązków świata, w zwyczajnych warunkach życia codziennego, przyczyniają się do wzrostu Królestwa Bożego na kształt ewangelicznego zaczynu.

     Wszyscy w Kościele są sobie równi ponieważ mają tę samą godność wynikającą z ich odrodzenia w Chrystusie, wspólną łaskę synów Bożych, wspólne powołanie do doskonałości, jedno zbawienie, jedną nadzieję i miłość niepodzielną /por. KK 32/. Rozróżnienie (pod względem pełnionych zadań) na hierarchię i laikat nie narusza tej zasadniczej jedności i równości członków Ludu Bożego. Celem tego rozróżnienia jest bowiem jedynie wzajemna wymiana posług.

     Podstawowym zadaniem świeckich jest dążenie do świętości. Jest to zadanie wszystkich stanów w Kościele. Świeccy  wszelkiego stanu, wieku i zawodu mają je wypełniać w warunkach swego życia, pośród swych prac i obowiązków, trosk i radości rodzinnych oraz różnych spraw świeckich (por. KK 41; DA 4).Kolejnym zadaniem świeckich, jest udział w potrójnej funkcji Chrystusa: królewskiej, kapłańskiej, proroczej. Udział w królewskiej funkcji Chrystusa realizuje się przez służbę ludziom  w codziennych ich potrzebach. Udział w kapłańskiej funkcji Chrystusa, realizuje się przez składanie duchowych ofiar Bogu, przez Jezusa Chrystusa.

     Udział  w proroczej funkcji Chrystusa, polega na wsłuchiwaniu się - z pomocą Ducha Świętego - w różne głosy  współczesności i analizowanie znaków czasu, oraz wyjaśnianiu ich i ocenianiu w świetle Słowa Bożego. 

     Aktywność świeckich w obecnym czasie jest jeszcze bardziej potrzebna, ze względu na nasilające się zjawiska:
» sekularyzm i ateizm
» zagrożenie godności osoby ludzkiej
» zagrożenie małżeństwa i rodziny
» zagrożenie pokoju

     Uczestnictwo świeckich w życiu Kościoła, to:
» udział w życiu Kościoła diecezjalnego poprzez prace w synodach, diecezjalnych radach duszpasterskich,
» udział w życiu parafii, poprzez wspólne z duszpasterzami omawianie i rozwiązywanie problemów duszpasterskich,
» udział w grupach i ruchach, działających przy parafii,
» aktywne apostolstwo indywidualne.

     Natomiast świadectwo osób świeckich wobec świata to:
» głęboki szacunek okazywany prawu do życia,
» apostolstwo  w rodzinie i poprzez rodziny,
» aktywna solidarność z potrzebującymi,
» zaangażowanie polityczne w przemianę świata,
» zaangażowanie w działalność społeczno-gospodarczą,
» ewangelizacja kultury.  


Otwarte Serca - grudzień 2016


Nie tylko tam w szopce, w Betlejem pasterze witali Cię, Panie 

Ty przecież zostałeś tu z nami na ciągłe radosne witanie. 


     Przeżywany z PANEM czas Adwentu i Bożego Narodzenie

     Drodzy Bracia Kapłani posługujący we wspólnocie parafialnej,
     Siostry Zakonne i Osoby życia konsekrowanego,
     Umiłowani Siostry i Bracia - Parafianie i wszyscy świętujący z nami w tym roku Uroczystość Narodzenia Pańskiego.

     Trwa adwent czas radosnego przygotowania do uroczystości Narodzenia Pańskiego oraz czas oczekiwania na powtórne przyjście Jezusa Chrystusa, które będzie miało miejsce przy końcu dziejów. Codziennie w dni powszednie odprawiane są Roraty czyli Msza św. wotywna o Najświętszej Maryi Pannie, która gromadzi nas tak wielu. Ale zmobilizowani tradycją powstałą w tej parafii, przychodzimy również wcześnie w niedziele na Mszę św. tak jak w dni powszednie. Jakże jest wiele osób, które w tych dniach adwentu jeszcze szerzej niż zwykle otworzyły swoje serca na potrzeby ludzi potrzebujących. Te Wasze dary serc docierając do drugiego człowieka, faktycznie dotrą aż do Betlejem. Niech towarzyszy Wam cicha radość z pełnionego dobra.

     Nastrajamy się wewnętrznie abyśmy znowu wezwani głosem aniołów, jak pasterze mogli podążać do Betlejem i oddać pokłon Panu. Bo oddać pokłon Bogu, to podstawowe zadanie każdego człowieka, który chce przeżyć sensownie doczesność i zasłużyć na szczęśliwą wieczność. Pójdziemy więc do Betlejem pośrodku dzisiejszego świata, w którym bardzo wielu ludzi robi wrażenie, iż nie chce się Bogiem przejmować. My jednak z radosnym sercem podążymy do Betlejem, aby oddać pokłon Panu. W Betlejem, wpatrzeni w postać Dziecięcia Jezus, będziemy mogli na nowo odnaleźć dla siebie wzorzec dobrego osobistego życia. Wpatrzeni w postaci Najświętszej Maryi Panny i św. Józefa będziemy mogli odnaleźć zdrowy wzorzec życia rodzinnego. Wpatrzeni w pasterzy będziemy mogli odnaleźć wzorzec zdrowych relacji międzyludzkich, w tym sąsiedzkich i przyjacielskich, a  wpatrzeni w postawę mędrców i monarchów będziemy mogli odnaleźć wzorzec właściwego podejmowania i rozstrzygania spraw społecznych i politycznych. Betlejem jest bowiem otwarte dla każdego, gdyż narodzony Jezus Chrystus czeka dosłownie na każdego.

stroikZ okazji zbliżającej się Uroczystości Narodzenia Pańskiego pragnę życzyć Wam wszystkim, Drodzy Siostry i Bracia,
spojrzenia z żywą wiarą na Betlejem, spojrzenia z wiarą na Boga i spojrzenia z wiarą na siebie nawzajem
oraz na sprawy świata. Niech Wasze serca napełnią się radością, że Bóg rzeczywiście przyszedł na świat i jest pośród nas. Czeka jedynie na otwarcie się naszego serca. Serca nasze pełne Boga sprawią, że będziemy prawdziwie światłem Boga
w tym świecie oraz solą tej ziemi. Życzeniami i modlitwą ogarniam także wszystkich chorych, zwłaszcza
znajdujących się w naszych Hospicjach, samotnych, zdradzonych i płaczących - nie jesteście zapomniani.
To z miłości ku Wam przecież Bóg przyszedł na świat w biedzie i osamotnieniu. Tą swoją miłością Jezus
chce otwierać ludzkie serca także na Wasze sprawy. Pozdrawiam też wszystkich odpowiedzialnych za codzienną organizację ludzkich spraw oraz pełniących posługę na rzecz drugiego człowieka. Ta posługa niech dzisiaj będzie
także Waszym świętowaniem, a kierowane do Was przez ludzi – brzmiące na pozór banalnie słowo: Wesołych Świąt – przyjmujcie po prostu jako słowo dobrych życzeń. Sercem ogarniam i szczególnie modlę się za śp. ks. prałata Michała Józefczyka – Wielkiego Duchem – mojego poprzednika, niech cieszy się radością nieba.
Niech brzmi Wasz śpiew kolęd i pastorałek. Przy tym śpiewie rozważajcie wielkie sprawy Boga w niebie i na ziemi.
A serca Wasze niech będą radosne, że Bóg stał się Człowiekiem, by człowiek mógł być prawdziwie sobą.
Dzielcie się tą radością.

Proboszcz Parafii
ks. kan dr Jan Biedroń


Otwarte Serca - listopad 2016


Świętość wymaga wysiłku i trudu, jest drogą na Górę Błogosławieństw...


     Zbliżający się czas listopada, posłuży stawianiu pytania o sens ludzkiego życia. Przywoływać będziemy ewangeliczne postacie zauważając, że ich życie toczyło się niemal tak, jak toczy się nasze życie. Śmierć była taka sama, budziła niepokój, żal, płacz. Kolejny raz Kościół pielgrzymujący na ziemi, skieruje nasz wzrok ku niebu, ku ogromnej rzeszy mężczyzn i kobiet, którym Bóg dał udział w swojej świętości. Modlić się będziemy w sposób szczególny do Wszystkich Świętych, do tych, którzy dostąpili zbawienia i przebywają w niebie. Wszyscy Święci to nie tylko ci, których świętość została dostrzeżona i utrwalona, wyniesiona na ołtarze, ale także ci, których imiona zna tylko Bóg, a którzy osiągnęli stan wiecznej szczęśliwości, dostąpili zbawienia, jaśnieją w Jego wiecznym Królestwie. Święci - to ludzie Ośmiu Błogosławieństw!

     Święty Mateusz zapisał słowa kazania Chrystusa na Górze. Zbawiciel wyraził w nim kodeks moralności chrześcijańskiej. Zanim Jezus wypowiedział słowa: cieszcie się i radujcie, poprzedził je wypowiedzianym wielokroć słowem: błogosławieni. Błogosławiony w języku greckim oznacza szczęśliwy. Kim są błogosławieni, czyli szczęśliwi w oczach naszego Pana? Błogosławionymi są ci, którzy przyjmują Jego program życia, Jego skalę wartości, Jego spojrzenie na świat, Jego styl życia i działania.  Błogosławieństwa są obietnicami z których wyłania się nowy obraz świata i człowieka, jeżeli umiemy patrzeć na nasze życie i przeżywać je z perspektywy spojrzenia Boga. Liturgia Uroczystości Wszystkich Świętych przypomni nam, że wszyscy jesteśmy powołani do świętości. Inaczej mówiąc, wszyscy jesteśmy powołani do życia w Bogu. Święty Jan wyraził to w sposób najprostszy: popatrzcie, jaką miłością obdarzył nas Ojciec: zostaliśmy nazwani dziećmi Bożymi i rzeczywiście nimi jesteśmy (1 J 3, 1). Być dzieckiem Bożym to znaczy, uczestniczyć w życiu Boga w Jego Miłości, promieniować Jego dobrocią, Jego miłością, Jego bliskością. Trzeba przyznać, że pośród wszystkich spraw codziennego życia, często zapominamy o tej rzeczywistości. Pochłaniają nas codzienne obowiązki, praca, spotkania. Tymczasem nasze życie, zmierza i stopniowo zanurza się w przestrzeni życia bez końca. Chrystus umierając na krzyżu otworzył niebo nam wszystkim, a więc nie tylko tym, których Kościół wynosi na ołtarze. Znamy takich ludzi, o których mówimy święty człowiek. Często jest to ktoś z naszych rodziców, ktoś z naszych bliskich: kapłan, nauczyciel, wychowawca, czasem człowiek spotykany na klatce bloku, czy na ulicy, którego życie obserwowaliśmy. Niewątpliwie, takim człowiekiem oddanym Bogu i człowiekowi, zasłużonym dla miasta Tarnobrzega i wspólnoty Kościoła, był ksiądz prałat Michał Józefczyk, zmarły 20 czerwca 2016 roku - proboszcz parafii Matki Bożej Nieustającej Pomocy. W dniach listopadowej zadumy będziemy więc kolejny raz dziękować Panu Bogu za ogrom dokonań wypracowanych przez zmarłego wraz ludźmi dobrej woli. Bo mamy świadomość, że On wcześniej przeszedł do oglądania Pana twarzą w twarz. Śmierć księdza Michała Józefczyka, którą przeżyliśmy ma i nas doprowadzić do pogłębienia wiary która wskazuje na zmartwychwstanie i życie wieczne. Ta śmierć wyzwoliła współczucie, ujawnia dobroć tyluż ludzkich serc. Dlatego gromadziła nas i będzie gromadzić przy Jego nowym, poświęconym grobie. Często zastanawiamy się czy święci potrzebują naszej modlitwy, uczestnictwa we Mszy św., czy potrzebują naszej obecności na cmentarzu? To my bardziej niż oni, potrzebujemy ich obecności. Kiedy myślimy o świętych, wyzwalają się z nas i budzą najgłębsze pragnienia świętości. Spotkanie ze świętymi, w uroczystość Wszystkich Świętych będziemy przedłużać w modlitwie nad grobami naszych bliskich.

     Uroczystość Wszystkich Świętych i Dzień wspomnienia wszystkich wiernych zmarłych to dwa odrębne święta, ale przecież tak bardzo bliskie sobie. 1 listopada modlimy się do świętych i przez ich wstawiennictwo, natomiast następnego dnia za zmarłych, którzy oczekują na otwarcie nieba i oczyszczają się w czyśćcu. Sceneria cmentarza przypomina o przemijaniu. Tak jak jesienne liście, które na wiosnę były zielone i żywe, teraz leżą martwe, tak i my pojawiamy się na świecie i znikamy z tego świata. Przychodzimy aby się modlić, wspominać, dziękować, tym co nas wyprzedzili na drodze ku wieczności. Dziękujemy za to, że byli wśród nas, dziękujemy za to, co nam ofiarowali: swoją miłość, przyjaźń, pomoc. Przynosimy naszą modlitwę i prosimy o pomoc bo wierzymy w Świętych Obcowanie! Razem więc z Wszystkimi Świętymi, z różnych epok i z różnych kontynentów świata, pochylmy głowę przed Ojcem wieczności i dziękujemy za nieśmiertelność, za świętych i módlmy się za ich wstawiennictwem o umiejętność, bardziej konsekwentnego kierowania się zasadami Jezusowej Ewangelii, aby i na nas spełniły się słowa obietnicy Zbawiciela: cieszcie się i radujcie, albowiem wielka jest wasza nagroda w niebie.

     W każdym dniu roku przy wejściu do Kaplicy Wieczystej Adora­cji - po prawej stronie drzwi są przypomniane imiona i nazwiska tych, których rocznicę śmierci w danym dniu obchodzimy.

     W ostatni piątek każdego miesiąca o 17:30 w gór­nym kościele są nieszpory za zmarłych, zaś o 18:00 Msza św. Polecamy w tej modlitwie zmarłych parafian, którzy od 1979 roku w danym miesiącu odchodzili od nas. Wyczytujemy ich imiona i nazwiska i wołamy o Boże Miłosierdzie dla nich.

     Listopad to szczególny czas modlitw za zmarłych, i zyskiwania odpustów. Należy nawiedzić pobożnie cmentarz i modlić się za dusze zmarłych, przy zachowaniu stałych warunków odpustu: stanu łaski uświęcającej, przyjętej w danym dniu Komunii św., wolności od przywiązania do grzechu i modlitwy w intencjach Ojca Świętego. W samym dniu 2 listopada, jak i we wszystkie dni oktawy - przy zachowaniu tych samych warunków - również można uzyskać odpust za zmarłych związany z nawiedzeniem i modlitwą w kościele lub kaplicy.

     W kaplicy Wszystkich Świętych na cmentarzu w Sobowie 1 listopada Msze św. o godz. 10:00 i o 14:00, w dni powszednie do 8 listopada włącznie o godz. 11:00, w niedzielę 6 listopada o godz. 14:00.

     W kościele modlitwa wypominkowa w dni powszednie o 18:00 - Msza św., a po niej różaniec, zaś w niedziele Msza św. o 15:00 i różaniec.


diec san